ik denk, dat dit alles is begonnen in groep acht, ik ben op de basisschool best wel erg gepest.
dat was ook de eerste keer dat ik bewust mijn eten weer uit spuugde.
toen was het ook niet zo erg nog. maar toen ik naar de brugklas ging begon ik ook met snijden. ik deed dit alles niet vaak hoor.
in dde brugklas voelde ik me super ongemakkelijk! ik was het niet gewend om in mijn eigen klas vrienden te hebben. en reageerde daardoor vaak te agressief tegen mede leerlingen en docenten. ik wist gewoon niet hoe t moest. het was allemaal nieuw voor mij. maar niemand snapte mij.. ik moest ook naar een sociale vaardigheid training. ik vond dit zo een onzin! want daar leer je hoe t moet, ik wist al hoe het moest! ik kon het alleen niet goed toepassen. maar dat heb ik daar ook niet geleerd. ik zou vanwege mijn cijfers eerst ook niet over gaan naar de 2e. ik had een redelijk rapport. alleen wel drie 5'en. en dan ben je een bespreek geval. aangezien ik niet in zo een goed boekje stond bij de docenten stemde ze me bijna allemaal weg. er was er maar 1tje voor die vond dat ik wel naar de 2e mocht. wie dat was weet ik niet.. alle andere scholen met een lager niveau wat ik dan moest gaan doen (kader) namen mij niet aan, dus ik moest nog een keer de brugklas doen, op de zelfde school. toen ik net een paar dagen opnieuw in de brugklas zat mocht ik alsnog naar de 2e. de rede weet ik nogsteeds niet. maar ze wouden me toch een kans geven. nou ik haalde in de 2e hele goede cijfers op mn eind rapport had ik 2 6e, 3 8en en verder allemaal 7ens. maar verder was het best wel een hel jaar, ik was eerst het mikpunt van de klas door 1 meisje, ze had iedereen tegen me op gezet, in dit jaar werd alles erger. mn eten en mn snijden, ik at teveel en spuugde alles weer uit, maar kwam toch aan.. toen moest dat meisje tijdelijk van school af, ik sloot vriendschap met de klas en ze accepteerde me en wisten nu ook dat t allemaal roddels waren. toch stopte ik niet waarmee ik bezig was.. toen ze terug kwam ging ze gewoon door, maar mijn vrienden in de klas stonden aan mijn kant, ze had nog maar een klein groepje gelukkig. aan het einde van het jaar moest ze helemaal van school af. 3 mavo, nieuw jaar nieuwe kansen. ik zat nu weer bij een aantal meisjes in de klas vanuit de brugklas, gelukkig ging dat dit jaar top! ik heb er goede vriendschappen aan over gehouden. maar ik stopte niet met wat ik deed, ookal werd het wel wat minder heftig dan het jaar daarvoor. verder gebeurde er dat jaar niet veel bijzonders. t ging eingelijk redelijk goed op school en met vrienden enzo. alleen mn eten en snijden was minder dan. oh, het enigste wat dat jaar wel gebeurde is dat ik een vriend had ergens midden mei, tot begin april, helemaal niet lang. dat weet ik, maar dat komt omdat ik bindings angst heb en dus gewoon bang was.. dus ik maakte het uit om 1 klein ruzietje. maar oke.. daarna werd hij zo boos.. hij schold me voor van alles uit.. ik ging ik me enorm slecht door voelen.. sinds dien is het echt berg afwaarts gegaan met me.. meer snijden, eten, kotsen alles... in de zomer vakantie ben ik echt helemaal los gegaan, in spanje samen met een vriendin was het echt elke avond zuipen tot we kruipen. en ik at daar heel weinig. en ik rookte daar gewoon 1 pakje van 28 sigaretten weg op 1 avond! na de vakantie heb ik dit eet patroon voort gezet.. ik hield het alleen niet lang vol. op een gegeven moment kreeg ik weer eetkicks.. en alles er weer uit natuurlijk.. en t snijden werd ook steeds erger.. ik zit nu in 4 mavo, dus dit is pas een half jaar geleden.. op een gegeven moment, ergens eind oktober ging de knop echt helemaal om. ik sneed mezelf bijna dagelijks, en ik at niks meer behalve mijn avond eten, en ik moest en zou het doorzetten! en dat deed ik ook, ik viel eindelijk wat af! en toen ik in november naar londen ging voor 5 dagen met school was het nog makkelijker, het viel totaal niet op als ik niet at. in de avond alleen een beetje sla. maar overdag bewoog ik daar genoeg dus dat was niet zo erg. ik dronk daar alleen maar water. alleen het grootste nadeel aan londen was dat ik niks had om mee te krassen.. ik liet het daar niet merken maar ik had soms echt het gevoel dat ik gek werd.. na londen stopte ik met roken. daardoor kreeg ik weer eetkicks... maar alles wat ik at, ook in de tijd dat ik bijna niks at gooide ik er weer uit, hierdoor kwam ik niet echt aan maar viel ook niet echt af. sinds dien heb ik me niet meer gewogen. ik zou jullie met liefde vertellen wat mijn gewicht toen was, maar dat heb ik in een waas gezien dus ik weet het niet meer.. ik begon weken daarna weer met roken. t ging weer beter voor mijn gevoel, ik hoorde zo afentoe opmerkingen dat ik wel leek afgevallen, dus daar was ik super blij mee! ik stopt weer met roken na 1,5 week gerookt te hebben. opzich ging dit wel goed. en nu praat ik over 2 á 3 weken geleden. nu had ik dinsdag een zwak moment en heb ik toch weer sigaretten gehaald. maar dit word mn laatste pakje, ik moet er echt mee stoppen nu. roken is niet goed voor me.

hoe mijn probleem aan t licht is gekomen:
in londen zat ik met 2 vriendinnen en een docent die ik heel goed ken in de woonkamer snacht's om half 2. we hadden t gewoon over dingen, en op een gegeven moment kwam het erop dat hij mij best een openboek vond. omdat je het bij mij volgens hem snel kon zien als ik een rot humeur had. ik zei er niks over, maar was het er niet mee eens. want als ik echt zo een openboek was, dan had dit al veel langer bekend geweest. maar ik zo als ik nou eenmaal ben, hield gewoon mn mond en zei niks. na londen merkte die 2 vriendinnen wel dat het gewoon niet meer ging. ze hebben alles uit me getrokken en schrokken heel erg, samen met hun en nog 2 vriendinnen zijn me naar die docent gegaan.. en alles verteld.. hij schrok ook heel erg. het werd hem zelfs even teveel toen het over zelf moord gedachtes kwam.. hij heeft mij door gestuurd naar 2 vertrouwings docenten, die ik allebij ook al ken. eerst ging ik er maar naar 1tje toe. de week voor de kerst vakantie was het eerste gesprek, 1 vriendin ging met me mee, ik vond het zo eng! na de kerst vakantie gingen die gesprekken gewoon door, en nu op dit moment is de 2e vertrouwings docent er ook 1x bij geweest, omdat die dit zelf ook heeft gehad. maar dat gesprek dat ik met allebij die vertrouwings docenten ging praten was ik alleen.. de vriendin was niet mee.. want we waren die dag eigenlijk vrij vanwege toetsweek en wij hadden die dag geen toetsen.. maar toch ging ik naar dat gesprek, dat was ook de eerste keer dat ik pillen kocht, want ik was in de ochtend naar het dorp geweest om chroom en appelazijn te halen (24-1-12) dit is allemaal dus best vers nog.. want de dag dat ik dit alles schrijf is 26-1-12. maar verder. die docenten vonden het knap van me dat ik alleen durfde te komen. en t gesprek was dit keer nog net iets confronterender dat de gesprekken daarvoor.. omdat nu natuurlijk die docent die t zelf had gehad er ook bij was.. en mijn ouders weten van niks.. en ze vinden allebij dat mijn ouders het wel moeten weten.. omdat ik zelf niet meer terug kan.. ik ben de controle kwijt.. alles wat ik zo graag wou hebben, ben ik nu kwijt.. controle.. en nu ik niet meer alleen terug kan, moeten me ouders het ook wel weten.. dat snap ik ook wel.. maar het is gewoon eng! want ik wil dit niet kwijt, het is voor mij vertrouwd! de grootste rede waarom ik dit alles typ is ook om alles gewoon op orde te hebben, dat ik alles terug kan lezen. dat t voor mij wat makkelijker te begrijpen is. maarja, aankomende dinsdag ga ik dus tegen de docenten zeggen dat ik het opzich wel met hun samen aan mijn ouders wil vertellen. MAAR dat als mijn ouders me tot dingen willen dwingen, ik weg ben. dat meen ik serieus, dan loop ik weg van huis.

vragen, tips, anders? msn/email: bethinhoney@hotmail.com